آيا وجود نيروهاي امنيتي در استان وبرخوردشان بامردم بيگناه خود ايجاد نا امني نيست؟

اين روزها با هركس ديدار وگفتگو مي كنيم از جو نا امني حاكم در استان سخن مي گويد و وقتي آدم همه اين صحبت ها را بررسي مي كند در مي يابد كه دو نوع نا امني در استان ما وجود دارد . يكي ايجاد احساس نا امني از طرف گروههاي مسلح مخالف حكومت ونيز متعاقب آن بهره برداري يك عده سارق مسلح از موقعيت فعلي استان بر شدت احساس نا امني در استان افزوده است. چنانكه بسياري احساس مي كنند كه ممكن است به خاطر ثروتشان ربوده شوند وعده اي نيز احساس نا امني مي كنند كه ممكن است به خاطر موقعيت ومنصب دولتي شان توسط گروههاي مخالف مورد تهديد قرار گيرند. اما احساس نا امني ديگري كه وجود دارد وبه شدت موجب تشويش اذهان عموم مردم استان گرديده است احساس نا امني از ناحيه نيروهاي امنيتي مي باشد كه اين روزها برخورد آنها با مردم به شدت مردم را ناراحت ونگران نموده است. مثلا اتفاقي كه ديروز در يكي از بازارچه هاي بازار روز زاهدان توسط مامورين امنيتي رخ داد كه بدون پرس وجو حدود 20 نفر از جوانان را آن هم با بي حرمتي وبرخوردهاي به دور از شان وشخصيت جوانان دستگير وبازداشت نمودند نمونه اي از اينگونه ناامني است كه بعد از دستگيري وپس از آنكه بيگناهي آنها اثبات مي گردد به جاي عذرخواهي وكسب رضايت از آنها با تشكيل پرونده برايشان به عنوان اراذل واوباش وگرفتن تعهد وعكس واثرانگشت بعد از پاسي از شب آنها را آزاد مي كنند. اما در اين ميان آنچه كه جاي بسي تامل وتفكر دارد آن است كه ديدگاه افراد بيگناه دستگير شده و خانواده هايشان ومتعاقب آن جامعه نسب به حضور نيروهاي ويژه امنيتي در استان با اين برخوردهاي غير معقول چه خواهد بود؟ آيا گناهي سخت تر از اينكه با نام امنيت موجب تكدر خاطر مردم شد وجود دارد و آيا اين خود ايجاد احساس نا امني نيست ؟ اميدوارم مقامات ومسئولين دلسوزمتولي امنيت دريابند كه بهترين امنيت وپايدار ترين امنيت آن است كه خود مردم ايجاد نمايند و ايجاد امنيت توسط مردم نيز فقط به دنبال تحقق مطالبات وخواسته هايشان اتفاق خواهد افتاد وبس چرا كه گاها شورش در زندانها نيز در اقصي نقاط دنيا نشان داده است كه اگر خواسته ها ومطالبات حتي زندانيان وافراد دربند تحقق نيابد در زندانها هم فريادشان را برخواهند آورد ودست به طغيان وشورش خواهند زد.